Derince’ye Bir Fakülte Çok mu?

Ben Kocaeli’nin Derince ilçesinde yaşıyorum. Kocaeli, on iki ilçeden oluşan büyük bir şehir. Ancak Derince’nin yıllardır çözülemeyen, her fırsatta dile getirdiğim bir meselesi var: Kocaeli Üniversitesine bağlı bir meslek yüksekokulunun dahi bulunmadığı bir ilçe Derince.

Bir edebiyatçı, bir öğretmen, bir anne ve bu ilçede yaşayan bir vatandaş olarak bunu defalarca dile getirdim. Yine dile getireceğim. Çünkü bazı meseleler bir kez konuşulunca çözülmüyor. Bir çiviye birkaç kez vurmak gerekiyor. İlk darbede yerine oturmasa da ısrarla vurulduğunda sonunda hedefini buluyor.

Derince’ye baktığımda yıllar içinde kaybettiğimiz şeyin yalnızca bazı kurumlar olmadığını görüyorum. Biz, o kurumlarla birlikte ilçemizin hareketliliğini de kaybettik.

Bir zamanlar İsmet Paşa Stadyumu vardı. Kocaelispor’un yıldızının parladığı dönemlerde ilçemiz maç günlerinde bambaşka bir havaya bürünürdü. İnsanlar gelir, esnaf kazanır, sokaklar hareketlenirdi. Stadyum Kartepe’ye taşındı. O hareketlilik de beraberinde gitti.

E-5 kenarında bulunan Emniyet Müdürlüğümüz Başiskele’ye taşındı. İlçemizdeki önemli bir kamu kurumu ve onun oluşturduğu insan hareketliliği de başka bir noktaya kaydı.

Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi, geçmişte kapsamlı sağlık hizmetleriyle ilçemizin önemli merkezlerinden biriydi. Şehir Hastanesinin açılmasıyla birlikte Derince’deki hastanenin hizmet kapasitesinin önemli bir bölümü azaldı. Hastalar, sağlık çalışanları, hasta yakınları ve onlara hizmet veren işletmelerin oluşturduğu hareketlilik de büyük ölçüde başka bir bölgeye yöneldi.

Bütün bunlar yaşanırken Derince’nin kültür ve sanat alanındaki eksiklikleri de uzun süre devam etti. Son bir iki yılda bu alanda atılan küçük adımları elbette önemsiyorum. Çünkü bir ilçede kültürün, sanatın ve sosyal yaşamın gelişmesi de en az fiziki yatırımlar kadar değerlidir.

Peki, bütün bunların sonucunda ne oldu?

Derince’de yaşayan insanlar birçok ihtiyaçları için İzmit merkeze gitmek zorunda kalıyor. İlçemiz, kendi içinde karşılayabileceği pek çok ihtiyacın peşinden başka ilçelerde koşuyor.

Oysa bir ilçenin gelişmesi için yalnızca bina yapmak yetmez. O binaların içine insan, o insanların hayatına da üretim, eğitim ve sosyal yaşam koymak gerekir.

İşte tam bu noktada yıllardır dile getirdiğim bir öneriyi yeniden gündeme taşımak istiyorum:

Derince’ye bir fakülte kazandırılmalı!

Hatta bugün bu talebin hayata geçirilmesi için oldukça somut bir fırsatımız var.

Derince Belediyesi yeni hizmet binasına taşındı. Eski belediye binası ise şu anda farklı taleplerin gündeminde. Benim önerim, bu binanın Kocaeli Üniversitesine tahsis edilerek bir meslek yüksekokulu ya da fakülte olarak değerlendirilmesidir.

Üstelik binanın tam karşısında metro istasyonu yapılıyor. Yani öğrenciler, akademisyenler ve üniversite personeli için ulaşım açısından önemli bir avantaj söz konusu.

Bir düşünelim…

Derince’ye yüzlerce, belki binlerce öğrenci gelecek. Bu öğrenciler ilçemizde yaşayacak, alışveriş yapacak, yemek yiyecek, sosyal alanları kullanacak. Esnafımız kazanacak, yeni işletmeler açılacak. Konaklama ihtiyacı doğacak, öğrenci yurtları için yatırım gündeme gelecek.

Üniversitede görev yapacak akademik ve idari personelin bir bölümü ilçemizde yaşamayı tercih edecek. Evler kiralanacak, hizmet sektörü gelişecek. İlçenin ticari hacmi büyüyecek, ekonomik hareketliliği artacak. Bunun yerel gelirler ve vergi kapasitesi üzerinde de olumlu etkileri olacaktır.

Üstelik bu yalnızca ekonomik bir mesele değil.

Gençlerin ilçemizde bulunması sosyal yaşamı değiştirecek. Kitapçılar, kafeler, kültür sanat merkezleri, etkinlik alanları ve yeni sosyal buluşma noktaları oluşacak. Derince’nin sokaklarında yalnızca gelip geçen insanlar değil, burada yaşayan, üreten ve geleceğini kuran gençler olacak.

Bir yükseköğretim kurumu, bir ilçede domino etkisi yaratabilir. Bir yatırım diğerini, bir ihtiyaç yeni bir yatırımı, bir hareketlilik başka bir hareketliliği doğurabilir.

Bazen bir ilçenin kaderini değiştirmek için onlarca yeni bina yapmak gerekmez. Doğru yere konulan tek bir taş, bütün yapının değişmesini sağlayabilir.

Kocaeli Üniversitesinin önceki dönemlerde de Derince’de bir yer gösterilmesi hâlinde yatırım yapabileceğine yönelik açıklamalarının olduğunu biliyoruz. Bugün ise önümüzde değerlendirilebilecek somut bir bina bulunuyor. O hâlde artık bu talebi yalnızca konuşmanın değil, hayata geçirmenin zamanı gelmedi mi?

Atatürk’ün Derince için söylediği şu sözleri hatırlıyorum:

“Mutlak hâkimiyetle ve tabiatla baş başa kalabileceğimiz bir yerdir Derince.”

Doğasıyla, konumuyla ve sahip olduğu potansiyelle Derince, çok daha fazlasını hak ediyor.

Genelden özele doğru bakalım.

Ülkemizin en önemli sorunlarından biri eğitim. Şehrimizin önemli ihtiyaçlarından biri eğitim. İlçemizin ise en büyük eksikliklerinden biri yine eğitim.

Öyleyse eğitim yatırımlarını artırmak, yeni nesillere imkân sunmak ve yaşadığımız yerleri eğitimle geliştirmek hepimizin ortak sorumluluğu değil mi?

Ben bir öğretmen olarak eğitimin bir insanın hayatını nasıl değiştirebildiğini biliyorum. Bir yazar olarak bilginin, kültürün ve düşüncenin bir toplumu nasıl dönüştürdüğünü biliyorum. Bir anne olarak da gençlerin kendi şehirlerinde okuyabilmelerinin, hayallerini yaşadıkları yerde kurabilmelerinin ne kadar kıymetli olduğunu biliyorum.

Derince’nin daha fazla kaybedecek zamanı yok.

Bu mesele bir siyasi partinin, bir belediye başkanının ya da bir kurumun meselesi değildir. Bu, Derince’de yaşayan herkesin ortak geleceğiyle ilgilidir.

İstediğimiz ayrıcalık değil. İstediğimiz, hak ettiğimiz eğitim yatırımının ilçemize de gelmesi.

Belediyenin eski hizmet binası, bir eğitim yuvasına dönüşebilir. Metro istasyonu öğrencilerin ulaşımını kolaylaştırabilir. Üniversite ilçemize yeni bir soluk getirebilir.

Yeter ki bu konuda ortak bir irade ortaya konsun.

Lütfen artık Derince’de bir fakülte olsun!

Çünkü bir ilçenin geleceği, yalnızca bugün yaşayanların değil, yarın o sokaklarda yürüyecek gençlerin de hakkıdır.

Derince’yi kaderine terk etmeyelim. Bu ilçenin gençlere, eğitime ve geleceğe ihtiyacı var.