GÖRÜNMEYEN YARA: TOPLUMSAL ZORBALIK

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

HER TÜRLÜ ŞİDDETE DUR DE!

“Siyasetteki ayrıştırıcı dilden tribünlerdeki öfkeye, okullardaki akran zorbalığına kadar her alanda şiddet yayılıyor. Şiddet sadece fiziksel değildir!”

Okullarda, rehberlik servislerinde ve evlerde en çok konuştuğumuz konulardan biri “akran zorbalığı”. Çocuklarımıza empatiyi, nezaketi ve arkadaşlarını olduğu gibi kabul etmeyi anlatıyoruz. Peki, biz yetişkinler bu dersin neresindeyiz?

Bir çocuğa “arkadaşını dışlama, fikrine saygı duy” derken, kendimiz hayatın ortasında acımasızca zorbalık yaparken bizi duymadıklarını mı sanıyoruz?

Siyasetteki “Hain” Dili ve Büyüyen Şiddet Sarmalı

Zorbalık sadece okul koridorlarında arkadaşını itişip kakışmak değildir. Bizim dünyamızda kılık değiştirir:

• Siyasi Ötekileştirme: Farklı düşüneni tek cümleyle “hain” ilan edip hedef göstermek,

• Tribün Holiganlığı: “Taraftarlık” kılıfı altında rakibe ve hakeme nefret kusmak,

• Trafik ve Sosyal Medya Linçleri: Direksiyon başında küfretmek, klavye arkasından insanları linç etmek…

Geçtiğimiz dönemlerde hafızalarımıza kazınan trajik okul saldırılarını ve akran şiddeti vakalarını hatırlayalım. Hiçbir şiddet bir günde doğmaz. Ekranda siyasetçilerin birbirine savurduğu nefret dili, stadyumdaki holiganlık ve sokaktaki öfke birikerek devasa bir şiddet sarmalına dönüşüyor.

Çocuk Söyleneni Değil, Gördüğünü Kopyalar

Çocuklar kulaklarıyla değil, gözleriyle öğrenirler. Biz saatlerce “zorbalık kötüdür” nutuğu atsak da; akşam haber izlerken farklı düşünen birini “hain” diye yaftaladığımızda çocuğun zihnine tek bir şey kazınır: “Benden olmayan düşmandır.”

Sonra da şaşırıyoruz; “Bu çocuk okulda arkadaşına neden baskı yapıyor?” diye.

Çözüm Aynada Başlıyor

Zorbalıkla mücadele okuldaki broşürlerle değil; evimizin salonunda, stadyum koltuğunda ve direksiyon başında başlar. Çocuklarımıza merhametli ve adil olmayı öğretmek istiyorsak, önce dürüstçe aynaya bakıp şu soruyu sormalıyız: “Ben bugün kime zorbalık yaptım?”